İkinci Dünya Savaşı

Merhabalar kapalı bir Pazar günü Norman Stone’un ikinci dünya savaşı adlı kitabını bitirirken içinden altını çizdiğim bazı kısımları sizlerle paylaşmak istiyorum. 

1924 yılında bir atlı karınca sistemi devreye alındı: Amerika Birleşik Devletleri, Fransa’ya olan tazminat borçlarını ödemek için Almanya’ya kredi verecek; Fransız’larda Alman’lardan gelen para ile Büyük Britanya’ya olan borçlarını öderken, İngiliz’ler de bu para ile Amerika’ya olan borçlarını ödeyeceklerdi. Bu saçmalık 1929 yılında Wall Street’in çöküşüyle patladı ve daha sonra da dünya ekonomisi çöktü ve Büyük Buhran başladı.

Stalin, Marshall’a komünistlerin Kıta Avrupası’nda yönetimi ele geçireceğinden emin olduğunu söylerken, Amerika’nın askeri vali vekili Lucius Clay şöyle diyordu: ‘’Günde 1500 kaloriyle beslenen komünist olmakla, 1000 kaloriye mahkum demokrasi aşığı olmak arasında bir tercih söz konusu olamaz.’’

İkinci Dünya Savaşı’nın sonu Birinci Dünya Savaşı’ndan daha belirsizdi. Aslında 1991 yılına kadar, 46 yıl boyunca Almanlarla gerçek bir barış anlaşması yapılmadı.

David Ricardo’nun mektuplarının editörü ve Marx’ın batmış artı değer teorisinin yeniden canlandırıcısı ekonomist Piero Scraffa, hayatında iki ekonomik karar aldı. 1945 yılında Japon devlet tahvilleri aldı; bunları 1960 yılında altın karşılığında sattı ve çok zengin bir adam olarak öldü. ( Cambridge Trinity College öğretim üyesi idi. Evine temizlikçi kadın gelmesinden önce ve kadın gittikten sonra mutfaktaki şekerleri sayıyordu.)